Het Avontuur met God

Alles wat we hadden, moest terug naar de Heer

In 2010 werd Michel voorganger. Hij wist eigenlijk niet waar hij aan begon. De eerste jaren waren zwaar, soms tot huilen aan toe. Michel en Estrella waren geroepen, maar het was nog niet hun seizoen. Toch groeide er een gemeente met honderden volwassenen en een heleboel kinderen.

Ze waren vooral aan het doen, terwijl God hen riep om te zijn. Soms ga je te lang door terwijl God al heeft gezegd dat je moet stoppen. Op een dag moesten ze alles loslaten wat ze hadden opgebouwd. Dat deed pijn, want hun hart zat erin. Toen de titel wegviel, kwam de vraag wie ze zelf waren.

Een zoon, geen knecht

Op die plek leerde Michel dat hij God had behandeld als een takenlijst: afvinken en door. Zo wil God niet met je omgaan. Hij wil een zoon en een dochter, geen robot. Hij ging dieper dan Michel wilde, tot bij de diepste wortel van zijn minderwaardigheid. Pas toen werd hij echt vrij. Er kwam rust en blijdschap terug. Michel dacht zelfs dat hij klaar was.

Toen begon God te spreken: ze moesten uit de gemeente.

Samen, of niet

Dat was niet makkelijk, vooral niet voor Estrella. Ze twijfelde, huilde en vroeg zich af of ze wel de juiste keuze maakten. Daarom gingen ze terug, maar God zei opnieuw dat ze weg moesten. Michel wilde niet nog een keer heen en weer. Ze zijn een eenheid, dus Estrella moest mee kunnen.

God werkte aan Estrella, ook met hulp van een psycholoog, en dat ging door de coronatijd heen. Toen ze zelf zei dat het tijd was, wisten ze het allebei. Terug zouden ze nooit meer gaan.

Eerst gehoorzamen

God had gezegd dat Hij pas verder zou spreken als Michel had losgelaten. Dat deed Hij ook. Hij stuurde hen naar een Bijbelschool. Eerst gingen ze één avond kijken en daarna schreven ze zich in. Ze kwamen niet als ex-voorgangers, maar als cursisten die gingen dienen. Michel werd cameraman in het videoteam. Daar ontmoetten ze Sjoerd en later Margreet.

Het eerste wat God herstelde, was de vreze des Heren. Dat is geen angst. Het betekent dat je Hem de hoogste eer geeft en dat je niet met Hem in discussie gaat over wat Hij zegt. Michel is op zijn knieën gegaan en heeft vergeving gevraagd voor de keren dat hij niet deed wat God vroeg. Hij kwam uit de genadebeweging en kende genade goed. Geloof moest hij nog leren. Je hebt beide nodig, zoals je twee benen nodig hebt om te staan.

De geloofsoefening

God vroeg hen hun huis af te maken en te verkopen. Waar ze heen moesten, zei Hij niet. Michel en Estrella wilden dat eerst weten, maar kregen alleen stilte. Ze hebben het toch gedaan. Er kwam een koper zonder dat Michel een makelaar belde. Daarna raakte hij zijn baan kwijt. Voor je vlees is dat oncomfortabel, want het wil alles in de hand houden.

God had gezegd dat ze naar het oosten moesten. Ze fietsten langs dorpjes en bekeken huizen. In Boxmeer zei Hij het heel duidelijk: hier wil ik dat je iets bouwt. Ze gingen met z'n tweeën, zonder geld en zonder achterban.

Het huis dat ze kregen, kozen ze niet zelf. Ze wilden kleiner en goedkoper wonen, maar God zei dat ze hoger moesten kijken. Michel mocht zelfs zeggen wat hij wilde en noemde een zwembad. Dat kregen ze. Er zijn al vier of vijf mensen in gedoopt. Als God je stuurt, betaalt Hij ook.

"Zoon, wil je een huis voor me bouwen?"

Michel wilde nooit meer een kerk. Het had hen te veel gekost. Toch vroeg God het hem: Zoon, wil je een huis voor me bouwen? Michel zei nee en huilde op de grond. God vroeg het een tweede en een derde keer. Uiteindelijk zei Michel ja, op één voorwaarde: het gaat niet zijn zoals het is geweest.

Ze begonnen klein, met één schaapje. De eerste weken kwam Tom langs, met nog een schaapje erbij: een zwangere vrouw met een kind. Ruimtes vinden was lastig. Veel deuren in Boxmeer gingen dicht toen men hun website las. Een kerkje in Vierlingsbeek ging wel open. Later zei God dat ze naar het theater moesten en ook op zondag moesten beginnen. Dat laatste wilde Michel niet, uit angst voor de sleur van vroeger. Maar de deuren die eerst dicht waren, gingen toen vanzelf open. De nieuwe eigenaar vroeg alleen of ze een sekte waren. Ze zijn gewoon christenen.

Wat ze nu doen

Hun visie is het Land van Cuijk te bereiken met de boodschap van Jezus. In elk Brabants dorp hangt Jezus aan het kruis, maar veel mensen weten niet meer waarom. Michel en Estrella bouwen christenen op, met een levende relatie met Jezus zelf en niet met hun voorganger. Ze willen geen leger dat afhankelijk is van hen. Ze willen mensen die zelf bidden en zelf hun Bijbel lezen, tot hij kapot is.

Ouders zijn zelf verantwoordelijk voor hun kinderen, dus de kerk is geen kinderopvang. Leiders laten ze zichtbaar worden door hun trouw. Iedereen mag ontdekken waar zijn gave ligt. Michels kracht is bouwen en voorop gaan. Gaven die ze missen, brengen anderen mee. Zo zat het theater onlangs vol voor een woensdagavond met Gideon en zijn team, en kwam er iemand tot geloof.

Wat ze ervan geleerd hebben

• Gehoorzaamheid is de sleutel. Vraag niet eerst waar het heen gaat. Doe wat God zegt.
• God maakt je klaar voor Hij je zendt. Wachten is onderdeel van de weg.
• Het gaat niet om aantallen. Ook voor tien mensen doe je het met volle inzet.
• Bewaak je hart. Het is de bron van je leven (Spreuken 4), dus stop er Gods woorden in.
• Wees dankbaar voor je plek, de mensen en je voorgangers.

Hun grootste wens is niet succes. Ze willen ooit horen: Zoon, dank je dat je gedaan hebt wat ik je vroeg.